De kledij van de chauffeur van de grande remise
De eerste elegantie die een gast tegemoet treedt, is degene die het portier openhoudt.
Nog voor er een woord gesproken is, is de chauffeur reeds begrepen. Hij staat een halve pas van de wagen, de gehandschoende hand op het portier, en in die enkele stilstand verkondigt een heel huis zijn standaard. De Maison kleedt dit ogenblik zoals zij een plechtigheid zou kleden. De chauffeur van de grande remise draagt geen kostuum; hij draagt een discipline, een zwart driedelig pak dicht op het gebaar gesneden, een fijne lederen handschoen die het stuur kent, een houding die lange uren bewaard blijft zonder een plooi van vermoeidheid. Zijn kledij moet hem stille autoriteit verlenen en niets in ruil vragen: zij dient de gast, nooit zichzelf. De chauffeur kleden is de drempel kleden tussen de straat en de reis, en die drempel onberispelijk maken.
De kledij van stille autoriteit
Alles beantwoordt aan het lichaam en aan het gebaar. Een zwart driedelig pak, zo dicht gesneden als het reiken naar het stuur toelaat, het vest dat de lijn houdt wanneer het jasje opent om te rijden. Edel, technisch laken gekozen voor de lange uren en het wisselende seizoen, wol die haar houding behoudt, een weefsel dat de plooi weigert. De fijne lederen rijhandschoen volgt, soepel aan de knokkel, zeker aan het portier. Een witte pochet zet het register: de grande remise, stil gesigneerd met de rijzende halve zon. Niets vergulds, niets verkondigds, enkel de bezadigdheid die een gast in één oogopslag leest.
01Het driedelig pak van de Chauffeur
Een zwart driedelig stuk van onberispelijke snit, het vest dat het silhouet aan het stuur houdt. Edel laken gekozen voor lange uren, dicht op het lichaam getailleerd en toch vrij in elk gebaar van dienstbaarheid.
02De fijne lederen rijhandschoenen
Soepele zwartlederen handschoenen gesneden voor de hand aan het stuur: het eerste gebaar van de grande remise. Gestikt om dicht te zitten, zeker aan het portier, gemaakt om met de jaren te verouderen.
03De witte pochet
Een fijne witte pochet, het discrete merkteken van de grande remise, gesigneerd met de rijzende halve zon. Het enige lichtpunt op een sobere lijn: een hoffelijkheid gedragen, nooit verkondigd.
Het savoir-faire achter het pak
Het pak van een chauffeur is gesneden voor een lichaam in beweging, niet voor een lichaam in rust. De maatname luistert naar het reiken van de arm, het gezeten uur, het portier opengehouden in elk weer: en de snit gehoorzaamt eraan. Het tussendoek wordt met de hand gevormd om zijn lijn te behouden doorheen de langste dag; het laken wordt tegen de draad gelezen zodat het gebaar nooit een naad belast. De handschoen wordt op één enkele hand aangepast, de pochet met de hand afgewerkt, de halve zon dicht geborduurd. Op bestelling gemaakt, naar de wijze van de haute mesure: voor één chauffeur, één functie, één huis.