De Sellier-riem
Er zijn voorwerpen die een man bij dageraad vastmaakt en waaraan hij nooit meer denkt. De riem is er een van: en dat is zijn kunst. Gesneden uit één enkele band volnerfleer, afgewerkt door de sellier-hand, houdt hij een dracht bijeen zonder ooit te vragen om gezien te worden. De stille ruggengraat van een garderobe.
Eén Enkele Band
Hij begint als één lengte volnerfleer, gekozen uit het stevige hart van de huid waar de vezel het dichtst en het eerlijkst loopt. Niets wordt gelamineerd, niets gereconstitueerd; een ware riem wordt in zijn geheel gesneden, uit één enkele band, opdat wat u 's ochtends vastmaakt één doorlopend ding is veeleer dan een samenstelling die voorwendt er een te zijn. De nerf wordt intact gelaten: haar kleine onregelmatigheden zijn geen gebreken maar de signatuur van een levend materiaal. Tegen het licht gehouden onthult de rand zijn lagen als de ringen van een boom, elk een verslag van de jaren die de huid heeft doorgebracht om zichzelf te worden, geduldig en ongehaast.
De Sellier-hand
De sellier-steek is het oudste argument tegen de haast. Twee naalden, één draad, elk gaand door hetzelfde elsgat van tegengestelde zijden: een steek geboren in de tuigkamer, waar een naad die faalde een ruiter veel meer kon kosten dan de schijn. Mocht ooit één draad rafelen, dan houdt de andere; niets rafelt in een lijn open. Dit is de sellier-traditie, de discipline van de sellier-hand, gedragen van het zadel naar de taille zonder verdunning. De randen worden vervolgens afgeschuind, geschuurd, gladgemaakt en gepolijst door warmte en wrijving alleen, tot het leer zich op zichzelf sluit en, in stilte, de kleur aanneemt van donkere honing.
De Patina van de Jaren
De gesp is bewust discreet: massief, zonder merk, gewogen om vlak en vergeten te liggen onder een jasje. Zij is de interpunctie van de zin, nooit de zin zelf. Een riem van deze makelij wordt niet gekocht om te worden vervangen; hij is bedoeld om de garderobe rondom hem te overleven, om opnieuw te worden geponst en bewaard en doorgegeven. Dagelijks gedragen verdonkert het leer waar de hand erop terugkeert, verdiepend tot een patina die geen atelier kan namaken en geen kortere weg kan bespoedigen. De slijtage is geen schade. Zij is het verslag van een leven dat erin werd geleefd: de trage, trouwe biografie van een voorwerp dat werd gemaakt om zijn eigenaar te onthouden.
« Een riem is het ene ding dat een man bij dageraad vastmaakt en de hele dag vertrouwt zonder een gedachte: wat precies de reden is waarom hij met de meeste gedachte van al moet worden gemaakt. »
Zo'n voorwerp vraagt om niets. Het wordt in stilte vastgemaakt, gedragen onder alles, opgemerkt door niemand behalve zijn eigenaar, en die terughoudendheid is het geheel van zijn luxe. Op bestelling gemaakt, nooit op voorraad gehouden, wordt elke riem gesneden, gestikt en gepolijst voor één enkele taille, en dan getekend waar enkel de drager het zal vinden: de rijzende halve zon. Door FFGR & IFGR.
